Op weg naar mezelf

En nu maar hopen dat ik business goed geschreven heb…. mmm Engels is wel een beetje verroest volgens mij…. 😉

Maar goed, waar slaat bovenstaande titel op? Jullie zullen het gaanderweg het verhaal wel merken.

Soms heb ik van die momenten, dan heb ik gewoon zin om een stukje te schrijven en tja, om daar nu weer een apart blog voor te openen gaat me wat te ver.
Veel nieuws heb ik niet te melden op het afvalfront. Het gaat gewoon nog steeds erg lekker. Ik krijg echt gigantisch veel complimentjes, moet er echt bijna een aparte rugzak voor kopen om die in te proppen….hahhaha.
Ik moet geregeld iets nieuws kopen en binnen no time zit dat ook weer aan de ruime kant. Ach ja, er zijn ergere dingen nietwaar?

Het is inmiddels pasen en ik ben blij dat ik bijna door mijn 2 zakjes chocolade paaseieren heen ben. Chocolade en ik…. ik kan er vaak goed vanaf blijven maar ja, als er zo’n echte lekkere pure paaseitjes in de kast liggen (al 2 weken trouwens…) tja, dan snut er toch geregeld wel een, of twee…. of drie….hahahha.
Toch heb ik geen klagen. Vrijdag ben ik thuis weer op de weegschaal gaan staan en in vergelijking met 30 maart was er toen toch weer 2,4 kg af was! Dat zou betekenen dat ik nu 26 kg kwijt ben.
Moet misschien toch maar eens een keer bij de HANOS gaan vragen of ik een foto mag maken van 25 kg aan boter of zo…….. wel leuk voor het idee….. toch? 😉

Het stomme is dat ik het idee heb er niet heel veel voor te hoeven doen. Natuurlijk ben ik ook wel blij dat het zo voelt want tja, als het continu een opgave is dan wordt het leven er niet echt leuker op. En natuurlijk moet ik er ook wel eea voor doen. Minimaal 3x per week flink bewegen dmv de fitness en dan als het even kan in het weekend ook nog iets aan beweging doen is wel een must voor deze resultaten.
En natuurlijk ook bewust eten. Ook ik heb van die momenten dat ik het even helemaal gehad heb en zin heb om te snaaien. En af en toe geef ik daar ook gewoon aan toe, zoveel eerder is het uit mijn systeem. Maar 1x een zak(je) chips leegsnaaien wil niet zeggen de volgende dag ook maar weer. Of na die zak chips ook nog maar een broodje shoarma “want voor vandaag is het toch al verziekt”. Eerlijk is eerlijk, dat is een instinker waar ook ik vaker met mijn schoenmaatje 42 ingetrapt ben.

Maar goed…Pasen dus. Het weer is zo la-la. Niet echt koud maar ook niet echt lekker om buiten te zitten. Ardie is het hele weekend op rak dus veel uurtjes om me alleen te vermaken.
En tja, dan zijn er zoveel mogelijkheden …….. en voor ik het weet verzand ik in het afstruinen van youtube muziekjes, wat rondsurfen en rondhangen.
Dus daarstraks heb ik mezelf maar eens een flinke trap onder mijn achterste gegeven en ben ik met Poemel haar kooi in de weer geweest. Voor wie niet weet wie Poemel is… dat is ons konijn die trekjes van een hond heeft (komt op roepen, eet uit de hand, kan schooien als de beste en als je iets doet wat ze niet leuk vind kan ze ook flink in je vingers bijten).

1x per week moet haar hele kooi toch wel goed onderhanden genomen worden en in de zomer vaak minimaal 2x per week.
Omdat Poemel vorig jaar bezoek heeft gehad van een vlieg die vond dat Poemel wel een goede voedingsbron was voor haar jonkies (jakkes, ik krijg er nog de kriebels van) en Poemel toen bijna gehemeld was, leeft ze tegenwoordig in de zomermaanden in een zeer romantisch buitenverblijf 🙂

Een heuse “prinsessen-klamboe” over haar ren heen. Maar goed dat het een dameskonijn is, het beestje zou er anders nog een identiteitscrisis van kunnen krijgen!
En tja, het ziet er misschien wat bleud uit maar heej, het werkt wel!
Poemel mag tijdens het schoonmaken altijd even op een stoel binnen zichzelf koesteren in het zonnetje (als die er is tenminste). Ze blijft altijd prima zitten, waarschijnlijk heeft ze een beetje hoogtevrees overgehouden aan haar duik in het diepe toen ik een keer de klep open had laten staan en we ’s morgens ons konijn struinend in de tuin zagen rondhuppen.
Nadat ik de kooi dan schoongemaakt heb is madamme aan de beurt en zoals jullie kunnen zien…. het werd tijd!

Het is altijd een heel gedoe om haar weer een beetje toonbaar te maken. Haar haar is erg pluizig en voor je het weet is het al aan het vilten. Vaak knip ik er dan ook maar gewoon hele plukken uit. Het groeit toch wel weer aan en ach, met “a bad hairday” zit zij ook niet echt.
Ook nu kwam er weer aardig wat uit…… wat niet op mijn kleren bleef plakken (daarom doe ik dit klusje ook altijd met kleding aan die toch in de was moet) verzamelde ik naast me….

 Poemel was inmiddels “not amused” en kneuterde wat af op mijn schoot. Als blikken konden doden had Ardie vanavond mij harstikke morsdood met een kneuterig konijn op schoot teruggevonden….

Maar goed. Ons dametje ziet er voor de komende halve dag weer uit als om door een ringetje te halen.

Tja, op dat ene stukje hooi na dan wat ik nu op de foto terug zie…….hahaha.

Ik moet nu als de sodemieter onder de douche. Mijn nichtje wordt vandaag 16 dus op naar de jarige voor haar sweet sixteen!

Fijne pasen iedereen en tot weer!

Liefs,
Harriëtte



Commentaren op: "It’s a hairy business" (1)

  1. Wat een Poemeltje.. Zucht… Wanneer ik deze foto's aan Meneer De Bruin laat zien wordt hij vast wild….

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Tagwolk

%d bloggers liken dit: