Op weg naar mezelf

Archief voor juli, 2012

Dagje Floriade

Vandaag stond de Floriade op het programma. Happy Sound moest er optreden en tja, dan wil je natuurlijk ook meteen meer van het park meepikken.
Wij hadden met Therezi afgesproken om meteen om 10 uur daar te zijn zodat we de rest van het koor op konden vangen.

En ik moet zeggen, petje af, het was allemaal prettig geregeld. Even kaartjes ophalen bij de balie bij de personeelsingang. Korte uitleg, een eigen kleedkamer met onze naam erop! Etc. Etc.

Toen de eerste wagen binnen was en we iedereen bereikt hadden dat ze ons even moesten bellen als ze er waren (anders konden ze niet parkeren), zijn we het park ingegaan.
Ardie en ik zijn meteen op de kabelbaan aangegaan, het was nog niet druk dus liep het lekker snel door.
Een tikkeltje eng vonden we het wel trouwens, het was echt best hoog….
Het uitzicht was echter onbetaalbaar:

Van hieruit hadden we zicht op de plek waar we moesten optreden (witte tent)

Van daaruit zagen we de de diverse landen tevoorschijn komen met hun inzendingen

De mensen van Sri Lanka komen geregeld bij Ardie op het werk, ze herkenden hem dan ook 🙂

Een van de mooiste plekken tot nu toe gezien. De inzending van China, echt heel gaaf!
Het voelde even alsof we weer terug waren in China…

Tweede topper was Indonesië, er stond zelfs een soort huis zoals wij op Batam Island hadden vorig jaar tijdens onze vakantie. Echt mooi opgezet, diverse huizen, mooi aangelegd, oog voor detail. Prachtig gewoon….

Turkije had een hele mooie presentatie binnen, over allerlei bloemen die hun oorsprong hebben in Turkije…

En toen kwamen we de theatergroep nog tegen, de steltenlopers. Heel gracieus, heeeeel mooi en wat bijzonder knap! Het waaide toch best behoorlijk…


Inmiddels heb ik ook een foto van ons optreden, gemaakt volgens mij bij ons laatste nummer “I’m so exited”.

Het was een lekker optreden. Mien durp ging heerlijk maar ook de andere solo’s (Oh happy day, shoop shoop song, thank you for the music en Erile) gingen heerlijk. Ik was helemaal in mijn element maar heel Happy Sound stond te genieten.
Het was dan ook een heel dankbaar publiek. Vaak bleven mensen spontaan staan, er kwamen diverse mensen bij zitten en er waren er zelfs meerdere die het hele optreden bleven zitten.
Ik geloof dat het wel gelukt is over te brengen hoeveel plezier wij beleven aan het maken van muziek. Dus onze missie is wederom geslaagd! 🙂

Ardie en ik gaan zeker nog een keer terug. We hebben het nog lang niet alles gezien.

En nu is het bedtijd, morgen weer vroeg dag en… de gouverneur komt op bezoek in het Leerhuis dus ik wil wel weer fit zijn! 🙂

Liefs,
Harriette

Zoek de verschillen

Soms heb ik het even voor mezelf nodig om te kijken naar “before” foto’s om de toch overduidelijke veranderingen aan mijn figuur te zien. Vandaar dat ik in de digitale fotodoos ben gedoken…

Deze keer dus geen verhaal maar een serie “zoek de verschillen”, gewoon, om mezelf weer even een oppepper te geven 🙂
Dat heb ik af en toe nodig. Doodeenvoudig omdat de veranderingen aan mijn lijf zo langzaam gaan dat ik ze zelf niet altijd zie. Ja natuurlijk, ik merk heus wel dat ik inmiddels 3-4 kledingmaten geslonken ben, maar het ZIEN, daar heb ik toch echt af en toe wat foto’s voor nodig.

Juni 2010, tijdens de bruiloft van een lid van ons koor, helemaal in mijn element (zoals altijd met zingen….hihi)

Juli 2012, even gewoon een foto van mezelf maken om te zien wat anderen zien 😉

Vakantie Singapore oktober 2011, bij een prachtige tempel die verscholen lag tussen allerlei snelwegen. (Ardie heb ik er even afgeknipt, niet omdat hij er niet bij mag staan maar omdat hij gewoon niet graag op de foto gaat)

Benefietavond Duchenne juni 2012, helemaal kicken op een topavond


Ons jongste petekindje en ik beiden net thuis uit het ziekenhuis in 2005, ik kan daar zo van genieten, gewoon zitten en kijken naar een baby, dan heb je aan MIJ geen kind meer! 🙂



Tijdens de doop van ons petekindje, ook in 2005, ik mocht het Ave Maria zingen wat ik natuurlijk met heel veel plezier en liefde deed….

Zo… ik heb mijn oppepper gehad 🙂

Nu nog even de tip van Dave als slot. Hij vond nl. dat ik beter naar een foto uit het verleden kon kijken waar ik weer heen wilde, i.p.v. naar een foto in het verleden waar ik niet meer heen wil. Ik begrijp de gedachte erachter maar ja, soms ben ik gewoon lekker eigenwijs.
En… ook al wil ik niet naar het gewicht van die oude foto’s, ik vind het geen lelijke foto’s, dat is een verschil nietwaar? 😉

Hier dan nog twee uit de oude doos waar ik (qua omvang dan, het grijze haar en de rimpels blijven) naar toe ga…

09-09-1994, oftewel onze trouwdag….

Doopfeest van Tom, hij is 6 dagen na ons huwelijk geboren…. dit is en blijft een van mijn favoriete foto’s van mezelf…. 

He… toch lekker, zo’n reis door de digitale “oude doos” 🙂

Liefs,
Harriette

It was a purr-fect day :)

Tja, iedere keer probeer ik een titel te verzinnen die op een of andere manier een leuke kwinkslag maakt met het verhaal wat ik wil neertikken. Soms lukt het best aardig, soms gooi ik er uiteindelijk maar wat woorden neer, eens kijken hoe het deze keer matcht 🙂

Vanmorgen om 6 uur was ik ineens klaarwakker, eerst nog balend dat het alweer zo laat… eh nee… vroeg was om op te staan, daarna intens blij omdat het mijn vrije dag was en ik nog heeeeeerlijk kon blijven liggen!
Dus eenmaal terug in bed rolde ik me tevreden op mijn zij, dekbed losjes om mijn benen i.v.m. de warmte, intens genietend dat de slaap zometeen me weer mee zou nemen naar dromenland….
Om half zeven gaf ik het op en stond ik op 😉

En ach, eigenlijk wel zo lekker. Even relaxed helder worden, krantje lezen, ontbijtje maken, mailtjes checken, facebook bijwerken, en dan nog even aan het werk voor m’n werk.

Rond half tien vond ik het uiteindelijk welletjes en liet ik me in het water van ons zwembad glijden. Een heel tevreden lach gleed over mijn gezicht en zo dobberde ik een half uurtje rond.
Toen ik voelde dat de zon door de bescherming van de crème begon te dringen was het tijd om onder de parasol te gaan liggen met mijn boek ” Charlotte’s vleugels” en zo las ik zomaar een paar uurtjes weg. Na nog even een verkoelende duik in het zwembad werd het tijd voor een lunch.
Het werden twee wraps gevuld met een “rondje koelkast” aan groentevulling. HEERLIJK!

Nadat alles opgepeuzeld en opgeruimd was kroop ik weer lekker onder de parasol en las ik wederom een hele tijd weg. Helemaal meegezogen in het tragische verhaal rondom Charlotte. En nadat ik weer een hele tijd gedobberd had las ik weer een hele tijd totdat Ardie thuis kwam.
Ik had mezelf nl. een luie vakantiedag beloofd. Het weer zou tenslotte een stuk minder worden dit weekend dus ik had besloten het er even van te nemen nu het kon. Schoonmaken en werken kan altijd nog, hoeveel dagen zon we nog krijgen dit jaar is onzeker 🙂

Tussendoor had ik de buienradar wel af en toe gecheckt, ik had het nl wel ontzettend sneu gevonden als Ardie de hele dag in zo’n snikhete ruimte zou moeten werken en dan net als hij thuis kwam beloond zou worden met regen (wat de buienradar in feite voorspelde). Gelukkig zijn de voorspellingen tegenwoordig niet bepaald loepzuiver waardoor ook hij nog een tijdje volop kon genieten van het heerlijke water en de rust terwijl ik de laatste blz. van mijn boek doorleefde.

Ardie kreeg een avondje vrij van het koken en Chico’s werd gebeld. De zaak in Venray waar je de aller aller allerlekkerste kalfsdoner kunt krijgen. Het werden twee Lachmacum’s gevuld met doner en salade, een boeren salade erbij en nog wat frites (alhoewel ik die eigenlijk wel achterwege had kunnen laten, achteraf bekeken). Heerlijk!

En toen werd het hoog tijd om me op te frissen voor een bezoekje aan Ardie’s peettante die jarig was. Ardie heeft altijd een geweldige band gehad met zijn peetoom en peettante, in feite hebben we een voorbeeld daaraan genomen hoe wij met onze petekinderen om willen gaan….
Haar verjaardag is er dan ook een die we niet voorbij willen laten gaan, altijd gezellig! En gezellig werd het. We namen ons voor ” we gaan lekker op tijd en dan ook weer mooi op tijd naar huis, morgen is het weer vroeg dag”, tja, zoals gewoonlijk waren we weer eens de laatste twee die vertrokken 🙂

Thuis hebben we nog even naar een stukje van de openingsceremonie gekeken van de Olympische spelen, we wilden Nederland wel even voorbij zien komen. Het commentaar van de commentatoren stoorde me wel een beetje. Sommige landen hadden blijkbaar nogal lachwekkende outfits aan volgens de heren. En misschien is dat ook wel zo maar ik vind het dan toch boeiender te horen waar bepaalde landen liggen, hoeveel medailles ze gewonnen hebben, of er bijzondere atleten in hun midden zitten… dat soort dingen. Misschien vinden andere mensen dat commentaar wel bijzonder vermakelijk, ik vond het vooral irritant… Ach ja, ik mag me ook wel eens ergeren toch? 🙂

Rond middernacht vond ik het toch echt bedtijd, ik was tenslotte al vanaf 6 uur wakker dus hup naar bed. In de tussentijd hadden we al een fikse regenbui en een paar flinke klappen onweer voorbij zien komen dus het beloofde een pittige nacht te worden (qua weer dacht ik toen nog).
Toen ik eenmaal in bed lag na alle ramen toch maar weer op kiep gezet te hebben, lag Ardie al onder zeil. Ik geloof niet dat hij nog gehoord heeft dat ik zijn lampje uitknipte. Hij was helemaal K.O. Al moe van de relatief rustige dagen op het werk (hij heeft ze liever wat pittiger), de warmte (en dan ook nog boven warme pannen staan) en een paar korte nachtjes gecombineerd met e.e.a. aan alcohol hadden het effect POEF lamp uit gehad 🙂

Tevreden liet ik me naast hem in bed glijden, ik propte een paar oordopjes in mijn oren en draaide me op mijn zij. Helemaal klaar om weg te zakken in een diepe slaap….
En toen kwamen er rare geluidjes van Ardie naast me, hij had een apneu of net hoe dat heet…
Een kleine por in zijn zij gaf even rust totdat hij blijkbaar bij een mega dikke eik uitkwam in z’n droom die toch echt om moest…..
Daarna begon het geluid van de ventilator me op mijn zenuwen te werken, kwam er een nieuwe onweersbui voorbij en kreeg Ardie de hik…..

Tja, dan kun je heel knorrig worden maar heej. HIJ moest weer vroeg op.. dus pakte ik mijn kussen en dekbed en verhuisde ik naar de logeerkamer, naar oma’s bed.
Tevreden kroop ik weer in bed. Mmmmm, matras was toch wel echt flink stugger dan mijn eigen matrasje…. andere zij dan maar, nope, rug dan? Mmmm mijn maag rammelt…

Kortom, het is nu bijna vier uur nu ik mijn blog beëindig. Hopelijk kan ik dadelijk eindelijk wegzakken in een diepe, verkwikkende, en ongestoorde slaap. Ik was eigenlijk niet van plan een etmaal wakker blijven vol te maken ….



Ik ga dus maar weer eens een poging wagen. Over een uurtje of 5 gaat de wekker.

Liefs,
Harriette

I love summer

Gisteren (woensdag) was wederom een heerlijke dag. Op het werk liep alles op rolletjes, heerlijk rustig en relaxed en ondanks dat vloog de dag om.
Je ziet bij ons wel als je naar buiten kijkt dat het stralend weer is, maar dankzij de airco heb je er weinig “last” van, sterker nog, in het restaurant moet je eigenlijk een vest aan zo koud!
Rond 17.00 uur liet Ardie weten dat hij op weg was op me op te pikken en kon ik af gaan ronden.
Ardie had inmiddels besloten de bbq nog maar een keer heet te stoken nu het weer meespeelt. Gewoon een rondje koelkast wat twee braadworstjes en een aantal gekruide tartaartjes. De salade was echt een “rondje koelkast” geworden maar mmm lekker!
En hij had nog wat aardappels om te poffen en brood om af te bakken. Voila, een bbq maaltijd.
Ikzelf had even wat tijd nodig aan de pc. Ik had nl. 3 blogs klaar staan om te publiceren, er moesten alleen foto’s toegevoegd worden. Op een of andere manier was me dat de dag ervoor niet gelukt dus nu even in alle rust er aan. Een uurtje later kon ik het zwembad in duiken en stonden er 3 nieuwe teksten op mijn blog.
Het water was heerlijk! Echt genieten met een hoofdletter G! Ik heb heel lang gewoon op een luchtbedje liggen dobberen, koelde lekker af en doezelde regelmatig even weg. Zalig!
Ook Ardie genoot van het bad, voor Ardie moet het water bijna lichaamstemperatuur zijn wil hij het aangenaam vinden dus go figure J


Nadat ik nog een tijdje gelezen had wat het eten zover en hebben we super gezellig saampjes genoten van onze bbq.

Na afloop nam Ardie nog een verkoelende duik en ging ik me eindelijk aan de stapel strijkwerk geven die al een paar dagen naar me lag te glimlachen….. (het kan ook uitlachen zijn geweest, zou me niks verbazen want ik vind het toch een leuke klus!….)
Hoe dan ook, ik was vastbesloten die gigantische stapel van minstens 3 machines (maar waarschijnlijk meer want ik had het afgelopen weekend erg fanatiek gewassen) weg te werken en het NIET mijn humeur te laten verzieken.
Dus onder het strijken liet ik alle nummers van het optreden a.s. zondag nog eens de revue passeren zodat ik meteen nog even een repetitie had. Gevalletjes het nuttige met het absoluut aangename verbinden J
Rond 23.15 uur was ik eindelijk klaar, een mand zo vol dat hij amper te tillen was, als resultaat en een tevreden gevoel…. Dat absoluut!
Nog even een praatje met Ardie, het zwembad afdekken, konijn zijn “midnight-snack” bezorgen en hup naar bed.
Heel tevreden en een tikkie moe dook ik mijn bedje in. Another day gone, another day on it’s way J
Vanmorgen om 06.20 uur was de nieuwe dag daar. Ik voelde me nog een tikkie rozig maar besloot toch maar op te staan. Helaas had ik wat veel tijd nodig om te verzinnen wat ik aan ging trekken waardoor ik de rest van mijn ochtend routine in een behoorlijke vaart af moest werken.
Tot 3x toe moest ik weer naar boven om iets voor het sporten te pakken, ik moest er weer echt even inkomen zo leek het! Sport je ook eens een dagje niet…. , meteen van de leg … zucht.
Uiteindelijk togen we toch op onze vaste tijd; 07.10 uur richting Venlo. En weer beloofde het een prachtige dag te worden. Ik verheugde me dan alweer op het zwembad vanavond J

De dag verliep lekker, ik kreeg veel gedaan dankzij de vakantierust wederom al kwamen er ook klusjes tussendoor. Tja, mijn leidinggevende werkt ook nog steeds en die agenda wil nogal eens overlopen dus werk aan de winkel J

Tussen de middag hebben twee collega’s en ik een heerlijke wandeling gemaakt nadat we het eten op hadden. Even wat zonlicht tanken, even wat anders. En ach, best leuk om met twee mannen op stap te zijn…….hhahahha.

Om half vijf hield ik het voor gezien. Ik wist dat ik uiterlijk om 18.15 uur het busje moest nemen om nog thuis te komen. Ardie werkt deze weken nl. de koopavond op het werk ivm de vakantie van zijn collega en ik had geen zin om met dit heerlijke weer lang door te werken. De andere twee zal ik hem waarschijnlijk wegbrengen en halen en dan gewoon wat langer werken en sporten.

Maar goed, vandaag dus op tijd gestopt, lekker mezelf een dik uur uitgeleefd bij de fitness en een snelle douche (stinkend bij Ardie in de auto oke, maar niet in een bus……hihi).
Precies om kwart voor zes stond ik bij de haltje, pffff, close call!!
De chauffeur was ook nog zo aardig te stoppen op een punt dat ik maar een relatief klein stuk hoefde te lopen. Thuis gekomen meteen badpak aan en hup het water in….Zaaaaalig, van mij mocht de zomer zo doorgaan tot ergens in september…..

Morgen nog een dagje genieten van de zomer, heb het schoonmaken bij mams en schoonpaps en mams verplaatst naar zaterdag. Morgen dus op wat thuiswerk na gewoon een dagje lekker vrij! Jippieeee!

Geniet er nog lekker van lieve mensen, ga ik ook zeker doen!

Liefs,

Harriette

Afkicken van een super weekend

Dinsdag was even afkicken. Met het heerlijke weekend nog vers in gedachten viel het toch even wat rauw op mijn dak, die wekker om 06.15 uur…. Pffff.

Ondanks de wat moeizame start verliep de dag soepeltjes. Op een enkele gaap-bui van mijn kant uit na dan… J

Het is heerlijk rustig op de afdeling nu. En ja, oké, iets meer leven zou soms misschien wel prettig zijn, toch geniet ik enorm van deze rust. Even de tijd om dingen rustig aan te pakken zonder de normale druk op de ketel. Ik kan daar echt van genieten.

Het is ook altijd zo’n periode dat je eens de kans hebt om even een stap terug te doen en met iets meer afstand, heel eerlijk te kijken naar je werk en of je alles wel zo moet doen zoals je doet… tenminste, voor mij is dat zo…

Zoals ik al zei, de dag verliep lekker en voor ik het wist was het 16.00 uur en tijd om te gaan sporten. Omdat de bedrijfsfitness nu aangepaste tijden heeft i.v.m. de vakantieperiode, moet ik mijn schema ook een tikkie aanpassen.

Op dinsdag is het open tot 17.00 uur, op woensdag gesloten en op donderdag tot 19.00 uur.
Als ik 3x per week wil sporten zal ik dus of op maandag of op vrijdag nog een keer moeten gaan….

Het sporten verliep ook lekker. Wel was ik deze keer even lief voor mezelf en hoefde ik niet eerst 25 min op de crosstrainer. Ik heb 10 min. warmgelopen en ben toen (gezien de tijd) begonnen aan het circuit.
Er was verder helemaal niemand! Best luxe dus, zo’n privé fitnesscentrum, helemaal voor mij alleen…….hihi.

Omdat Dave er nu niet was om alles voor me uit te stippelen en klaar te leggen, heb ik eerst e.e.a. klaargelegd aan gewichten, zodat ik daarna doorlopend door kon met mijn circuit.

Ik heb uiteindelijk 5 rondes gemaakt met telkens 2 min loopband, 2 min crosstrainer en 1 min kracht. Heerlijk!
Precies om 17.00 uur vertrok ik weer, timing was dus best aardig 😉

Omdat Ardie pas om 17.00 uur klaar was op zijn werk moest ik even wachten, maar ook dat was geen straf. Wat een heerlijk weer! Heb heerlijk buiten in het zonnetje op hem zitten wachten.

En eenmaal thuiskomen snel naar boven, badpak aan en plons het zwembad in! Helemaal top!

Daar heb ik al met al een uurtje liggen dobberen denk ik, totdat Ardie het eten klaar had.

’s Avonds hadden we generale repetitie van Happy Sound i.v.m. ons optreden op de Floriade a.s zondag (tussen 14.00 en 15.15 uur). En ook dit optreden heb ik weer mazzel. In totaal mag ik wel 5 solo’s doen! Hihi. Heb er in elk geval zin in en de rest van de dames ook.
Op de site van de Floriade staat:

Elke vrijdag en zaterdag komen zangkoren uit de regio naar de Floriade. Op het podium van de Floriade Plaza Stage in het themaveld Environment, vertolken zij hun mooiste nummers. Laat u verrassen door het mooie stemgeluid dat de regio te bieden heeft.
Vandaag speelt speciaal voor jullie: Happysound uit Merselo

 
De repetitie was bij een van de leden deze keer, bij Leonoor van de Martieneplats. Een prachtig plekje als je eens op zoek bent naar een bed & breakfast in onze buurt….

http://www.martieneplats.nl/

En zeg nou zelf… er zijn vervelendere plekjes om te repeteren……

Heerlijk buiten op het gras, veel lol en tegelijk ook flink repeteren. Ik heb er alle vertrouwen in dat het een mooi optreden wordt zondag…

Rond 22.30 uur was ik thuis. Nog heel even wat gedronken en gekletst met Ardie en toen snel in bed. Want na zo’n heerlijke dag wil ik ook graag op tijd naar mijn superlekkere bedje… J
Liefs,
Harriette

Dagje Wonderland

Maandag stond het familie-uitje met Wilbert, Anita en Shin-ju op het programma. Oftewel Ardie’s broer, z’n vrouw en hun dochtertje (ons jongste petekind).

In goede navolging van de jarenlange traditie van mijn kant van de familie, proberen we 1x per jaar een leuk dagje uit te organiseren. En omdat het steeds lastiger werd om leuke verjaardagskadootjes te verzinnen, hebben sinds enige tijd een spaarvarken waar we telkens ons kadogeld (van elkaar) in stoppen. Op die manier sparen we in feite ongemerkt telkens voor ons dagje uit.

Dit jaar wilden we eigenlijk eerst naar Burgers zoo gaan maar via de C1000 actie kwam ik uit op de site van Kalkar. Ik zag dat het park met name geschikt was voor gezinnen met kinderen tot 12 jaar. Shin-ju is 7 dus dat paste prima. Een dierentuin kun je altijd nog bezoeken, zo’n park kan over twee jaar al niet meer leuk zijn voor haar.

Zo gezegd zo gedaan, afgelopen maandag was het dus zover.

Rond 9 uur waren ze bij ons. Startklaar voor een leuke dag met elkaar. En een leuke dag werd het! Wat hebben we genoten, gelachen en gegeten! Hahahah.

De rit verliep soepeltjes, binnen een uur waren we daar. Parkeren is gratis en de ingang van het park is ook geen kilometers lopen.

Bij binnenkomst stond Kernie, de “mascotte” van het park al klaar. Shin-Ju vond hem echter een tikkie eng en wilde dus niet op de foto met hem. Dus ging ik maar…..hahahha.

En tja, toen tante Jet er stond… toen durfde ze toch wel.

Al snel stonden we bij de eerste attractie, en velen zouden er volgen. Er waren heel veel dingen waar Shin-Ju in mocht en wilde, en tja, uiteindelijk waren we ook daarvoor daar. Ikzelf ben geen grote held op dat gebied, meestal ben ik degene met alle tassen, fototoestellen, zonnebrillen, beurzen etc.

Het leuke was eigenlijk wel dat ze dan weer een keer alleen ging, en dan weer een keer met iemand van ons. Vaak is het mama die mee moet maar deze keer kon ze afwisselen met Ardie en Wilbert. Ardie vind bv. wildwaterbanen altijd erg leuk, dus daarin ging ze met hem.
Een soort van rups ging ze met Anita in. Met Wilbert ging ze in de bootjes.
Met Anita heeft ze nog lekker gesprongen op het springkussen.
Met Ardie ging ze in het reuzenrad (boven op het dak van een van de gebouwen!)
en met papa Wilbert als laatste nog een keer in de Cards.

En tante Jet? Die trakteerde op een lekker ijsje 🙂

Het weer speelde ook nog eens fantastisch mee, wat een heerlijk zomerweer! Niet te heet, maar heerlijk om op een van de vele loungesetjes neer te ploffen en even gewoon te genieten van het zalige weer en het prachtige uitzicht over het water.

Eigenlijk was er maar 1 minpuntje aan het hele park en dat was dat de drag-baan pas om 16.00 uur los ging. Dat was nu echt iets geweest wat ik ook leuk had gevonden en waar Ardie zich op verheugd had. Maar tot 16.00 uur wachten ging ons te ver, rond die tijd waren we alweer bijna thuis.

Ardie had een heerlijke bbq voorbereid dus thuis snel even opgefrist, alles in een koelbox gepakt en snel richting Panningen. We zouden nl. daar eten omdat dat gewoon praktischer is gezien de jongedame en bedtijd etc.

Het werd een heerlijke, gezellige afsluiting van een prachtige, gezellige dag. Wéér zo’n prachtige dag!

Neomi was in elk geval blij dat we weer thuis waren 🙂

Het werd dus uiteindelijk een supermooi en leuk weekend. Met veel highlights en lol.

Een weekend waar je eigenlijk een dagje vrij voor nodig hebt om weer even te “landen” 🙂
Liefs,
Harriette

 

Eric: Tai chi en Rock ’n Roll in 1 :)

Zondag was weer een geweldige dag. Tjonge, een weekend wat zo in mineur begint wat dan uitgroeit naar een heus topweekeinde!

Zondag had ik zou ik nl. eindelijk weer Eric gaan zien. Eric en ik hebben elkaar leren kennen bij de taoist tai chi vereniging ergens rond 2002 of zo denk ik. En vanaf de allereerste keer dat we elkaar zagen was er een klik.

Waarschijnlijk waren we voor de buitenwereld een merkwaardig “paar”. Mij kenden ze nl. als een redelijk rustig persoontje en Eric is echt het type ADHD in het kwadraat.

Maar, de dingen zijn nu eenmaal soms heel anders dat je verwacht en hij en ik klikten dus vanaf dag 1. We hadden de grootste lol samen, zetten de zaak ook af en toe wel een behoorlijk op de kop en waren ook allebei erg “fanatiek” met tai chi. Buiten de lessen om gingen we daarom ook vaak in het weekend samen nog lekker in de buitenlucht een setje (of 2 of 3) lopen. Een “setje” wil zeggen, 108 opeenvolgende bewegingen waarover je een minuut of 20 doet. En anders dan je zou verwachten, het is knap intensief. Je gebruikt je hele lijf, je ademhaling gaat dieper, en je hartslag tegelijkertijd wel omhoog. Heerlijk!

En tussendoor hadden we dan vaak heerlijke, diepgaande en filosofische gesprekken, en deelden we een passie en wel … Muziek. Een leuke vriendschap dus met veel lol en diepgang.

Eric is ook verder gegaan met z’n muziek, EAS-E (easy… een knipoog naar zijn levensstijl?)

Maar ergens in 2004 verwaterde het contact. Van mijn kant uit omdat ik met pittige gezondheidsklachten zat en steeds minder energie had om nog iets aan beweging te doen, vanuit Eric omdat hij inmiddels zelf les gaf aan een klas en hij een nieuwe liefde had gevonden en daar natuurlijk veel tijd en aandacht aan wilde spenderen. Zo gaat het gewoon soms in het leven.

Helemaal loslaten kon ik het echter niet. Ik moest vaak denken aan de lol die we hadden maar ook aan wat tai chi voor me deed en hoe ik het beoefenen ervan (en de lol die we hadden) miste.

Tegelijkertijd wist ik ook dat ik geen behoefte had om weer lid van de vereniging te worden. Ik wil niet weer aan een vereniging verbonden zijn, met ook weer verplichtingen etc.. Tai chi wil ik doen op het moment dat het me uitkomt en ik er behoefte aan heb. Ik wilde gewoon met mijn tai chi maatje, lekker in het bos of een andere mooie rustige plek, met tai chi aan de slag!

Het stomme was alleen dat ik op een gegeven moment gewoon niet meer Eric’s achternaam kon herinneren en dus ook op geen enkele manier contact kon zoeken. Hij was inmiddels verhuisd had ik ontdekt en had een ander telefoon nummer.

En toen was er een paar maanden geleden zo’n typisch moment waarop je denkt dat je af en toe een zetje van iemand daarboven krijgt….

Ik was deelnemerslijsten aan het verwerken op het werk, en ineens kom ik een naam tegen en denk “verrek ja! Zo heette hij!”. Ik ben ’s avonds meteen gaan zoeken op facebook en ja hoor, bingo! Daar was hij!

En ja, Eric was net zo blij als ik om me weer te spreken. Hij zat echter nog volop in een verhuizing dus elkaar zien stelden we nog even uit.

Afgelopen zondag was het dan zo ver. Eric had niet stilgestaan in zijn ontwikkeling m.b.t. tai chi, en heeft inmiddels meerdere vormen zichzelf eigen gemaakt of geleerd van anderen.

Hij zou mijn helpen mijn setje weer op te pakken en me ook andere vormen leren. Gaaf!

Dus na een tijdje bijpraten hebben we een mooi plekje opgezocht en zijn we aan de slag gegaan. Heerlijk! Wat voelde dat lekker!

Mooi ook om te merken dat ik lang niet zo snel moe werd, of eigenlijk werd ik helemaal niet echt moe…. Conditie gaat dus echt goed 😉
Uiteindelijk hebben we een keer de hele set “gelopen” en ik moet zeggen, het viel me niet tegen nu ik een voorbeeld bij me had.

Beiden beviel het uitstekend, eigenlijk pakten we de draad gewoon weer op waar we waren gebleven. Dus, vanaf nu hebben we een vaste “date”. Op zondagmorgen lekker even bezig gaan met tai chi. Dan een keer bij hem, dan een keer bij ons.

En als een van beiden dan toevallig wat anders heeft is dat prima.

Ik kwam dus helemaal relaxed en blij thuis. Ardie had lekker de formule 1 zitten kijken en dus ook genoten.


Inmiddels was het toch wel behoorlijk warm en besloot ik even het zwembad in te duiken. Zaaaaalig!
Uiteindelijk heb ik waarschijnlijk ruim een uur liggen dobberen op een luchtbedje……hahahahah.

En tot slot nog die avond naar onze stamkroeg waar Ardie en ik elkaar leerden kennen in maart ’91. Gezellig bijgekletst met Toon en Nel van Babouche.

Nel vertelde nog dat wij het eerste stel waren wat daar een setje was geworden, was getrouwd en nog steeds bij elkaar was 😉

En weer besef ik dat ik toch wel een ongelooflijke mazzelkont ben, met zoveel bijzondere mensen in mijn nabijheid. Stuk voor stuk mensen waar ik een bijzondere klik mee voel, waar ik van kan en mag leren en die soms ook een dingetje van mij meepikken, mensen die mijn leven een prachtige regenboog aan kleur geven…

Liefs,
Harriette

 

Tagwolk