Op weg naar mezelf

Archief voor oktober, 2013

Nedinsco fabriek

29 september was de verjaardag van Mark. Mark is een collega waarmee ik een aantal jaren heb samengewerkt op mijn vorige afdeling binnen VieCuri, en waarmee ik sindsdien vooral ook bevriend ben. De mannelijke tegenhanger dus van een collegadin, en eh… ‘collegaiend’ klinkt toch net iets anders hè….
Nou ja, jullie begrijpen het vast.

Mark en ik hebben qua humor altijd op een lijn gezeten maar ook in moeilijke tijden wisten we elkaar te vinden. Sinds een aantal jaren heeft hij een relatie met een schat van een man (ik wilde zeggen jongen maar dat klinkt zo oud…hihi), Lubert, en samen hebben ze erg leuk.

Hypnose wil wel eens werken?

Nu wil het ‘toeval’ dat sinds enige tijd Lubert werkzaam is bij omroep Venlo en hij wat vaker in Venlo is. En heel toevallig huist omroep Venlo tegenwoordig in de voormalige Nedinsco fabriek, sinds deze gerestaureerd en gemoderniseerd is. En wat toevallig… Lubert kon een sleutel regelen en een rondleiding verzorgen in dit gebouw.
Nu wisten Ardie en ik al dat hij geweldig kan vertellen (zie dit blog), ook niet heel raar natuurlijk voor een journalist. Dus wilden we dit niet aan onze neus voorbij laten gaan.
Nu vind ik het toch al leuk de jongens te zien (nu zeg ik het nog, oude taart!), maar dit maakte het wel helemaal verleidelijk.

Dus zondagmiddag, toen ik eenmaal bijgekomen was van het dagje ‘modellenwerk’, togen Ardie en ik richting Venlo. Nadat we al lang en breed binnen waren, cadeau afgegeven en een lekkere kop koffie achter de kiezen hadden, kwamen we tot de ontdekking dat het ook op zondag betaald parkeren was daar. Dus om te voorkomen dat het een erg dure verjaardag met bijsmaak ging worden, stiefelde Jet weer naar de auto en ging ik op zoek naar een parkeerplek.
Na bijna verdwaald te zijn in een van de vele zijstraatjes besloot ik maar gewoon een parkeergarage op loopafstand op te zoeken. Beter een tientje betalen voor parkeren dan aan het eind van de dag je auto niet meer terug kunnen vinden. Ik kon daarna nog net even naar het toilet voordat de voettocht richting Nedinsco terrein begon.

De wandeling was heerlijk, wat genoot ik! Stom is dat, kom ik zo vaak rond die plekjes, en voor het eerst zag ik nu een mooi kunstwerk (ik schat zo Aqaurius of iets in die aard) staan. Het zonnetje scheen zalig, de sfeer was gezellig en voor we het door hadden konden we alweer aansluiten bij Lubert (die was voorop gegaan met mensen die iets minder goed ter been waren).

Het gebouw kende ik eigenlijk alleen uit de enkele verhalen van Ardie, dat er ooit periscopen gemaakt waren voor onderzeeërs, en verder kende ik het eigenlijk alleen als een troosteloos vervallen gebouw, wat jarenlang braak stond. Waar steeds meer ruiten sneuvelden, en waarvan ik amper had meegekregen dat er ge- en verbouwd werd. Zoveel verbaasder was ik dus over wat ik zag.

Men heeft zoveel mogelijk van de historie in tact proberen te houden. Het hele gebouw is in dezelfde kleuren geschilderd (originele kleuren als ik me niet vergis), het trappenhuis is nog zo goed als origineel en overal vind je nog dingen terug uit de historie van de fabriek.

Een originele rails waarlangs dingen getransporteerd werden
En een originele haak, voor datzelfde transportsysteem
Het trappenhuis

Ardie en ik zijn geen fervente museum bezoekers,  maar historie op deze manier gaat er in als zoete koek!

Lubert liet vol trots de het gebouw zien, zover hij ons het kon en mocht laten zien natuurlijk. We mochten ongegeneerd rondkijken in het kantoor gedeelte van Omroep Venlo en later ook in de (op dat moment lege) studio’s. Ook daar werden veel bijzonderheden verteld en geshowd door onze gastheer. En wat ik erg bijzonder vond om te horen was dat veel van het installatiewerk m.b.t. de omroep door de medewerkers zelf gedaan wordt. Natuurlijk om kosten te sparen, maar dan nog, het zegt veel over de betrokkenheid van de mensen daar.

Een ruim, licht en zo goed als papierloos kantoor. Gaaf!
En het uitzicht van de medewerkers is niet verkeerd, toch?
 
Ook hier zijn de oude elementen duidelijk zichtbaar

De tv studio, natuurlijk wilde Ardie weer niet in beeld. Pech gehad ;p

 
 

Voor we het doorhadden was het dan ook weer tijd om op te stappen. Wederom te voet vertrokken we richting Mark die inmiddels soep en broodjes (broodjes dekt niet echt de lading, heerlijk luxe broodjes met allerlei lekkers er op) klaar had staan.

Het werd nog erg gezellig daar in centrum Venlo. Wederom een heerlijke dag, met goed gezelschap, en heerlijk eten. Wat wil een mens nog meer?

Ik vond op YouTube ook nog een filmpje over het gebouw, dat wil ik jullie natuurlijk niet onthouden.

Liefs,
Hariëtte

Verjaardag & Modeshow

Ik zag zojuist dat ik op mijn verjaardag m’n laatste blog plaatste, al bijna een maand geleden! Jeetje, de tijd is echt omgevlogen!



Zoals jullie kunnen zien ben ik ook deze verjaardag weer flink verwend 🙂

De dag zelf was heerlijk! Er waren veel afmeldingen wat dit jaar eigenlijk wel goed uitkwam i.v.m. de duizelingen waar ik nog steeds last van had. Grappig hoe de dingen zich soms vanzelf regelen. Deze verjaardag had ik alle tijd om met mijn gasten te praten, te lachen en vooral te genieten. En gaandeweg de dag kwam ik tot de ontdekking dat verjaardag vieren op deze manier voor mij niet meer zo nodig hoeft. Ardie en ik zijn binnen een maand jarig, en onze trouwdag zit daar nog tussenin. Ardie vind het geweldig zijn verjaardag groots te vieren, ik vind het eigenlijk veel leuker om met een klein groepje iets leuks te doen. Dus beslisten we dat we voortaan onze verjaardagen samen vieren op Ardie’s verjaardag, en ik lekker op mijn verjaardag op de “joets” ga. Ardie’s verjaardag valt eigenlijk altijd in onze vakantie, onze familie en vrienden hebben dan minder drukke agenda’s dus kunnen we het dan mooi groots aanpakken.
Niemand hoeft zich meer bezwaard te voelen als 2x in 1 maand komen wat veel gevraagd is, Ardie blij, ik blij, iedereen blij 😀
Kan ik er mooi nog lekker lang broeien wat ik met mijn verjaardag wil gaan doen, hihi.

Het weekend na mijn verjaardag was de modeshow in Nijkerk. Rond negen uur stonden Ans en Harry voor de deur om me op te pikken. Gelukkig paste mijn ietwat grote koffer (met grotendeels schoenen en laarzen aangezien ik niet verwachtte dat ze schoenen maat 43 bij de hand hadden) nog in de kofferbak. Grappig detail: Uiteindelijk heb ik alleen de schoenen gedragen die ik aan had, go figure….
In de auto leerde ik Fanny kennen, die ook zou meelopen. Een erg gezellige tante, dat was al duidelijk voordat we Venray uit waren. Ans had het goed gezien, het klikte onderling.
De rit verliep voorspoedig ondanks een eigenwijze TomTom, we waren mooi op tijd present zodat we nog even rustig konden kennismaken met met de eigenaresse van de winkel (X-tra beautifull fashion) Astrid. Even op ons gemak (mijn eerste!) kopje koffie wegwerken en de winkel rondstruinen (we mochten zelf meebepalen wat we zouden dragen). Rond elf uur moesten we nl. door naar de kapper waar we ook opgemaakt zouden worden.
De meiden van de kapperszaak hadden hun handjes vol die ochtend, na ons kwamen er nog een aantal modellen van een andere zaak en iedereen moest om 14.00 uur de eerste show lopen.

De voor (zo zie je me zelden) en na foto:




Wakker worden!

Oke, mijn kritische noot: Ik heb fijn haar, dat stort snel in. Maar och… 😉

 
En de voor en na (kapper, make up moest nog) van Ans:
 
Aardig en looks, en nog goed in haar werk ook!


Skon woh!

Totaalplaatje van beiden (van de andere dames heb ik geen foto’s)

Sorry Ans, ik verraste je geloof ik 🙂
Skinny benen zo he… 🙂

Ik vind dat getut altijd heerlijk, leuk om te zien wat een ander er van maakt, maar eerlijk is eerlijk, al waren de reacties van anderen heel positief op kapsel en make-up, ikzelf ben wat kritischer over het geheel. Maakt verder niet uit trouwens. Ik heb weer e.e.a. opgestoken, weet nu heel zeker dat ik alleen per hoge uitzondering mascara op wil (jankogen van begin tot eind), en ging iedere show vol overtuiging en vooral met heel veel lol het podium op. Geen kunst aan trouwens want echt, wat een gaaf publiek daar in Nijkerk!

Iedere groep modellen werd enthousiast onthaald, er werd geklapt voor iedereen, de sfeer was gezellig, alle stoelen waren bezet en wat hadden we fantastisch weer.
 
De sfeer backstage was ook erg gezellig. Er stonden links naast ons telkens een paar leuke kerels zich om te kleden, maar natuurlijk hebben wij helemaal niks gezien (*engelachtige smile met duivels glimlachje*), en rechts van ons probeerde een vrouw van een kinderkledingzaak een groepje kids in bedwang te houden (wat trouwens ook best goed lukte), ik zag prachtige jonge mensen, en prachtige mensen op leeftijd, en alles er tussenin. Maar het allerbelangrijkste, volgens mij had iedereen er lol in. Wat mij betreft voor herhaling vatbaar, dus dat heb ik ook nog maar even tegen Astrid gezegd 😉
 
Bij de laatste show kregen we allemaal een bosje bloemen en mochten we nog een ‘grand finale’ doen.

Bekaf maar met een heerlijk tevreden gevoel gingen we ergens rond 17.00-18.00 uur weer huiswaarts. Een geweldige ervaring en mooie dag rijker.

Liefs,
Harriette

Tagwolk