Op weg naar mezelf

Archief voor juni, 2015

Vaderdag

Vaderdag, een dag van samenzijn en plezier voor velen

Voor mij een dag van herinneringen met een lach en een traan

Een dag die ik nooit meer met hem kan delen

Omdat hij nu 10 jaar geleden van ons is heengegaan

 

Mijn mooiste herinnering, het staat op mijn netvlies gebrand

Hij en ik op straat, onweer komt steeds dichterbij

Mijn kinderhand in zijn oersterke grote hand

Ik voel  me volkomen veilig aan zijn zij

 

En als ik me dan verdrietig voel, onzeker of bang

Hem mis, al uit ik dat niet zo gauw

Denk ik aan dat beeld, een traan rolt langzaam over mijn wang

En ik fluister zacht “ik ook van jou”

Examenstress

Ja, jullie lezen het goed. Sinds een paar weken verkeer ik op momenten in een vergevorderd stadium van onvervalste examenstress. En niet zo’n beetje ook. Ik, die dacht inmiddels wel redelijk stressbestendig te zijn, voel me bij tijd en wijle weer een jonge blom (het heeft dus ook voordelen), vlak voor haar eindexamens. Maar laat ik het maar even uitleggen.

Zoals ik al eerder schreef heb ik eind vorig jaar een EVC traject doorlopen. Dat was mijn ontwikkelopdracht die ik had meegekregen tijdens de reorganisatie. Omdat zoals werd me verteld: “Wij wel weten wat je waard bent, maar het is belangrijk dat nieuwe managers dat ook weten”. Wat ik eigenlijk wel een heel mooi compliment vond, en ja natuurlijk wilde ik dat traject graag doen. Als ik zo’n kans krijg grijp ik die ook graag met 2 handen aan.

Eigenlijk was me vrij snel duidelijk dat ik niet alleen het EVC traject wilde doen, maar het liefst door wilde stomen naar een diploma. Iets wat het management alleen maar toejuichte, zodat niet alleen het EVC traject bekostigd werd, maar er ook geld voor een vervolgtraject werd gereserveerd. Het ‘enige’ wat ik hoefde te investeren was tijd. Een erg goede deal vond ik.

Hoe het EVC traject verliep heb ik al eens beschreven. In zo’n beetje de drukste tijd van het jaar moest ik in 4 weken tijd een dossier uit de grond stampen, om te bewijzen dat ik de diverse werkprocessen van een directiesecretaresse beheers. Dat ik uiteindelijk nog 8 van de 11 werkprocessen wist te bewijzen (mede dankzij de hulp van veel collega’s die razendsnel referenties voor me schreven), was iets waar ik al bijna niet meer op had durven hopen, ik had op het eind zo moeten jagen om alles klaar te krijgen dat ik er een beetje een hard hoofd in had.

Maar het vervolgstuk liet op zich wachten, en niet zo’n beetje ook. In totaal heb ik 5 maanden zitten ‘zeuren’ om een op maat opleidingstraject. Just my luck dat ook hiervoor nog niets bestond, ik was net zoals met het EVC traject de eerste die dit wilde, dus moest het nog op poten gezet worden. Uiteindelijk begon eind april, begin mei e.e.a. te lopen. Alleen iets anders dan ik gedacht had. In plaats van eerst wat opleiding te krijgen, kreeg ik te horen dat ik examen kon doen! Slik, eh… examen? Ja dus.

examenstress1 examenstess4

Dat maakte dat ik vrijdag 29 mei, na ongeveer 2 weken voorbereidingstijd, mij meldde bij Gilde opleidingen in Venlo voor mijn eerste examen. De generieke rekentoets. De dinsdag daarna mocht ik me meteen weer melden voor de generieke toets Nederlands. Met het verschil dat ik de eerste toets helemaal alleen was, en nu tussen het jong spul zat. Wat tegelijkertijd onwennig als komisch aanvoelde. De jeugd keek me wat bevreemd aan toen bleek dat ik ook een examendeelnemer was, en niet zoals ze waarschijnlijk verwacht hadden en surveillante. Hihi.

En daarna mocht ik me (buiten het gewone werk, en thuis alles im grif houden) voorbereiden op de rest. A.s. woensdag heb ik bijna de hele dag examen. Nederlands correspondentie, lezen en luisteren en ’s middags nog de 3 overgebleven werkprocessen die ik niet heb kunnen bewijzen in het EVC traject. Dan de woensdag 24 juni Engels, ook weer correspondentie, lezen en luisteren. En dan 1 juli nog gespreksvoering Nederlands en Engels.

examenstress5 examenstress7

Ik kan jullie zeggen dat het me op momenten vies tegenvalt. Het lukt me nu eenmaal niet om de lesstof van een heel jaar, even in een paar weken eigen maken. Dus moet ik proberen dat wat voor mij belangrijk is er tussenuit te pikken. En dat maakt dat ik soms gestrest ben. En niet zo’n beetje ook. Tussen de examens door valt het wel mee, maar de avond voorafgaande was ik de afgelopen 2 examens niet te hebben. Ik hoop echt van harte dat dat a.s. dinsdag beter gaat, maar er op vertrouwen doe ik niet meer. Ik, die dacht niet zo snel meer over de flos te gaan, heb veel over mezelf bijgeleerd. Ik heb geleerd dat ik er de pest aan heb me niet goed voor te kunnen bereiden (in elk geval voor mijn gevoel). En ik heb ontdekt dat ik toch ook wel een behoorlijke drive in me heb om er alles aan te doen dit te halen. Mijn agenda is zo goed als leeg gepoest, alleen werk, (iets) aan huishouden en Happy Sound zijn overeind gebleven, voor de rest is bijna alles geschrapt. Al merkte ik dat ik soms echt moest beheersen niet weer ergens ‘ja’ op te zeggen.

Ardie is gelukkig geduldig met me op die momenten dat ik het even niet meer trek, en mijn collega’s goddank ook. Sterker nog, een van die collega’s is me zelfs aan het helpen met Nederlands, en ik kan zeggen dat ze een geweldige lerares is. Dus bij deze meteen een excuus aan iedereen die ik de afgelopen weken op de wekker ging of ronduit afkatte (met name Ardie en mijn directe collega Remondo denk ik zo), sorry!

Ardie heeft al gezegd dat als ik slaag, hij meteen een vlaggenmast gaat kopen (de oude is kaduuk), en de vlag uit hangt voor me. Iedereen lijkt er alle vertrouwen in te hebben dat ik het op een of andere manier wel ‘flik’. Nu ik nog 😉

examenstress3

Tagwolk