Op weg naar mezelf

Archief voor december, 2015

Dankbaar

Een paar weken geleden, toen ik uit een behoorlijk dal aan het klimmen was, ontstond er langzaamaan een idee bij me. Een idee, waarmee ik mezelf weer in een meer positieve flow zou kunnen helpen.
Want dat ik de laatste jaren toch wel met enige regelmaat met sombere, of negatieve gedachten worstelde, was me ondertussen wel duidelijk. Ik die dacht toch vooral een positief mens te zijn, kon eindelijk eerlijk aan mezelf erkennen dat ik misschien wel van nature een positieve aard heb, maar dat die de afgelopen jaren toch vaak wat minder aanwezig was.

Natuurlijk waren daar diverse redenen voor, daar heb ik vaak genoeg over geschreven. Om eerlijk te zijn heb ik nu even geen zin om daar weer op terug te komen.

Wat me namelijk de laatste tijd ook steeds duidelijker werd was dat ik de afgelopen jaren steeds wat minder bezig was geweest met mijn eigen ontwikkeling. Bij lange na niet zo als de jaren daarvoor. Mijn reikipraktijk lag eigenlijk grotendeels op z’n gat, ik ging zelden nog naar bijeenkomsten van mijn Reikimaster, en ook mediteren en dat soort dingen werden minder en minder. En heeeel langzaam ging er een lichtje branden. Heel langzaam ging ik beseffen dat juist die dingen mij enorm helpen om in balans te blijven in de dagelijkse ratrace.

Dus ging ik met een collega naar een aantal klankconcerten. Zette ik de tv steeds vaker bewust uit, en een rustige meditatie cd aan. Hield ik meer afstand van social media en sprak ik weer meer af met vriendinnen waar ik zowel ongelooflijk melig mee kan zijn, maar ook heel diepzinnige gesprekken mee kan voeren. En verder bakende ik mijn grenzen wat meer af zoals dat zo mooi heet. En verdomd… heel langzaamaan ging het weer beter met Jet!

Natuurlijk is nu niet ineens alles peis en vree, ben je gek?! Sommige dingen zijn nog net zo bagger als voorheen, het verschil zit hem er in hoe ik er mee omga. Ik probeer de dingen meer te aanvaarden zoals de boeddhisten dat zo mooi kunnen. Natuurlijk niet alles, als ik vind dat ik ergens voor op de steigers moet, zal ik dat zeker doen. Maar als ik uiteindelijk alles gedaan heb wat in mijn macht ligt, en dan nog loopt het niet zoals ik denk dat het moet of, zoals ik graag zou willen… Ja dan, dan probeer ik me er bij neer te leggen zonder verdere wrok. En natuurlijk lukt me dat echt niet altijd, maar wel steeds beter en vaker…

loslaten

En daar, in die tijd, ontstond dus dit idee. Als ik nu eens iedere dag op mijn Facebook zou posten waar ik die dag dankbaar voor was. Zou me dat niet nog iets verder helpen? Zou me dat niet kunnen helpen om te zien wat voor moois er toch ook iedere dag op mijn pad komt. Wat tja, ook ik ben maar gewoon mens, dus ook bij mij blijven vaak de vervelende dingen van de dag beter hangen dan al het leuks. Het bleef toen nog bij een idee, maar vandaag vind ik het tijd om er mee te beginnen. Vandaag is ook wel een hele gemakkelijke dag om er mee te beginnen omdat er meteen meerderen dingen zijn waar ik vandaag dankbaar voor ben.

Ik mocht vandaag een aantal van onze trainers eindelijk hun kerstpresentje uitreiken. Toen ik de reacties terug kreeg en zag hoe leuk ze het vonden, werd ik helemaal happy. Anderen blij maken met een presentje is echt iets waar ik energie van krijg. Natuurlijk had ik er de afgelopen weken best wat werk mee gehad, maar dit zijn dus van die dingen waar ik zelf gewoon erg van geniet. Helemaal top dus.

Vervolgens had ik vanmiddag een lunchafspraak met een hele lieve oud-collega. We hebben heerlijk gegeten, geweldige gesprekken gehad en erg genoten van elkaars gezelschap, de tijd vloog. En toen ik daarna terugkwam op het werk (op mijn vrije middag om een overleg te notuleren) stond daar ineens een bosje bloemen op mijn bureau, met een heel lief kaartje erbij van een collega, als dankjewel voor mijn steun het afgelopen tijd….. En dat terwijl ik zelf het idee heb dat ik niet aparts heb gedaan…. Grappig he, blij worden van het uitdelen van kadootjes en vervolgens verrast worden met een presentje.

bloemen

Toen het overleg daarna ook nog eens constructief  verliep, en ik in een vloek en een zucht het de notulen in concept klaar had, kon mijn dag helemaal niet meer stuk. 😉

Vandaag was dus een dag met heel veel hoogtepunten en kan ik me geen vervelende dingen herinneren. Heerlijk!

Natuurlijk gaan er dagen komen die niet zo lekker lopen, en juist die dagen gaat het me volgens mij heel erg helpen om even goed na te denken om wat ik die dag wel dankbaar kan zijn, of blij kan worden.

Ik wacht dus niet tot het nieuwe jaar met goede voornemens, maar stel mijzelf nu de uitdaging dit tot het eind van het jaar te doen. Ben benieuwd hoe me af zal gaan. Wordt vervolgd…. 😉

Tagwolk