Op weg naar mezelf

Archief voor januari, 2016

Vaarwel 2015, welkom 2016

Zoals ik in mijn vorige blog schreef, ging ik begin december de (door- en voor mijzelf gestelde) uitdaging aan. Ik zou vanaf die dag, elke dag op mijn Facebook een post te plaatsen, waar ik die bewuste dag dankbaar voor was. Bedoeld als uitdaging voor mezelf, waarbij ik ‘gedwongen’ zou zijn elke dag even een positief momentje te nemen. Want tja, als ik mezelf elke dag dwing even goed na te denken waar ik die dag dankbaar voor ben, vind ik ook altijd wel iets. Daar was ik vanaf het begin van overtuigd.

En ja, het is gelukt om elke dag (vaak meer dan) een reden de plaatsen waarvoor ik die dag dankbaar was. Of zoals ik het uiteindelijk vrij vertaalde naar “blij van werd of blij om was”. Hoe je het noemt maakt in feite geen fluit uit, het belangrijkste was dat ik iedere dag wel een moment had waarop ik mij realiseerde dat hoe !#$%^&* die dag ook gelopen was, er zelfs op die dag momenten waren die me op z’n minst een glimlach bezorgd hadden.

De enige dag dat ik niets geplaatst heb is 31 december, mijn deadline m.b.t. deze uitdaging. Niet omdat ik niets kon bedenken, maar omdat ik besloot dat ik de laatste wilde doen in de vorm van een blog. De uitdaging begon tenslotte met een blog, dan leek een blog ook de enig passende afsluiting.

Voordat ik echter de laatste uit de reeks met jullie deel, leek het me mooi om even te reflecteren wat het mij (tot nu toe)heeft opgeleverd.

Een ding is zeker: Ik ga zeker NIET beweren dat ik nu ineens als een verlicht mens mijn leven leef. Dat ik alleen nog maar al het moois zie wat er is en (dus) mijn ogen sluit voor alles waar ik niet vrolijk van wordt. Misschien zou het dat wel gemakkelijker maken, maar voor mijn gevoel zou ik mezelf dan juist buiten het leven plaatsen, in plaats van echt deel te nemen aan. Wel weet ik zeker dat ik graag op deze ingeslagen weg door wil gaan. Simpelweg omdat het voor mijn gevoel, mij een leuker mens maakt om mee samen te leven. Dat hoop ik in elk geval, zeker weet ik alleen dat IK mezelf zo leuker vind… grijns. En stel je voor dat ik op een gegeven moment wel helemaal alleen ben, misschien wel oud/krakkemikkig, of op welke wijze dan ook… en ik zou dan mezelf geen aangenaam gezelschap vinden…. Jaiks!

20150907_124002
Het samenleven is voor mij de kern van het geheel denk ik. Want ondanks dat ik ongelooflijk kan genieten van de stilte en de rust op die vele momenten dat ik alleen ben, ik ben en blijf ook een kuddedier. Ik ben wat dat betreft beide, zowel een Einzelgänger als een kuddedier, zowel een feestbeest als een stille genieter, zowel een harde werker als aardslui ‘hangplekoudje’.  In feite vind ik de hele wereld, alle bijzondere individuen op deze aardkloot (al zal het soms flink zoeken zijn) terug in mijn eigen karaktertrekjes. En… ik denk dat ik daar niet uniek in ben. Ik denk dat iedereen, die goed in zichzelf gaat wroeten, zowel goed en kwaad, Yin en yang, mannelijk en vrouwelijk, hard en zacht etc.,  in zichzelf terug kan vinden. Waarschijnlijk is het ook al 1000 x in allerlei boeken opgeschreven, in films verfilmd en toneelstukken gespeeld. Voor mij waren het alleen wat nieuwe aha momenten (die ik zoals ik dat altijd doe) hier neerschrijf.

Na al deze filosofische gedachten hierbij dan mijn laatste “waar ben ik dankbaar voor”  op de wisseling van 2015/2016:

  • Iedereen die me lief heeft, zelfs op mijn heftigste momenten
  • De vrije dagen aan het eind van 2015, waarin ik volop kon lummelen EN opruimen (geweldige combi)
  • Het mega gezellige Oud-op-nieuw feestje bij Christel
  • En last maar zeker not least, de gezamenlijke vrije dagen met Ardie waar we samen enorm genoten, van de ‘vanzelfsprekende’ dingen in het leven.

Voor nu stop ik met de dagelijkse ‘waar-ben-ik-vandaag-dankbaar-voor berichten” op Facebook. Aan de reacties te zien op de diverse berichten waren er meer mensen die er van genoten hebben buiten mij, wat mij dan weer extra blij maakte.  Voor nu ga ik weer even in de luwte, omdat ik er nog steeds niet uit ben of ik op Facebook wil blijven. Zo langzaamaan heb ik een haat-liefde verhouding ontwikkeld met die site. Eens zien wat uiteindelijk de overhand krijgt (dikke grijns).

Lieve lezer, dank dat je dit stukje wilden lezen. Ik hoop dat het je in elk geval een glimlach heeft opgeleverd…

En ook al heb je waarschijnlijk al ontelbaar veel berichtjes voorbij zien komen, in welke vorm dan ook… Ook ik sluit graag af met een ‘nieuwjaarswens’. Ik wens je toe dat je diepste verlangens uit mogen komen, dat je liefste wensen waarheid mogen worden, dat je diepste angsten zullen vervliegen als dun zomerwolkje voor de hete zomerzon, maar vooral dat iedereen die je lief is, vaak, veel en bewust jouw aandacht zal hebben.

Liefs,

Harriëtte

PS

Terwijl ik het concept van dit blog aan Ardie voorlas, maakte hij deze mandala. Hij was overduidelijk voor mij vond hij. Ik vind het prachtig, en passend, vandaar dat ik hem graag hier met jullie deel:

mandala Ardie 20150101

Tagwolk