Op weg naar mezelf

Stil verlangen

Een stil verlangen, gekoesterd in mijn hart
Nooit uitgekomen, wie had dat destijds verwacht
Toch bijna altijd een intens gelukkig mens
Ondanks de niet uitgekomen hartenwens

Een kindje van mezelf, onder mijn hart gedragen
Was die wens die kwam en ging in vlagen
Altijd op de achtergrond aanwezig maar toch ook niet
Het is maar een enkeling die dat verdriet soms bij me ziet

Het heeft niet zo mogen zijn, het was niet voor mij
Toch voel ik me een volledige vrouw, dankbaar en blij
Mijn liefde vind z’n doel via andere manieren
Mijn hart weet op die manier veel mensen te plezieren

Maar soms komt de pijn even om de hoek gekeken
Ik kan het niet wegstoppen zo is gebleken
En dat hoeft ook niet, het mag er zijn
Hoe zou ik kunnen waarderen wat ik heb, zonder ooit een greintje pijn?

Ieder mens ontmoet z’n uitdagingen in het leven
Voor mij een feit, een vaststaand gegeven
De mijne hebben gemaakt tot wie ik ben, hier en nu
Een mooi en gelukkig mens, een bijzonder individu

10 augustus 2012

Tagwolk

%d bloggers liken dit: